trip นี้สนุกมากๆ อากาศไม่ร้อน เพราะฝนมาจะตกตลอดเลย แต่เราไม่ได้ซื้อไรเลยหวะ เพราะไม่มีตังค์ T__T

เมื่อคืน อุตส่าห์นั่งถ่างตาเล่นเอ็มยันตี 2 เพื่อจะได้ดู champion league นัดชิง ระหว่าง บาร์ซ่า กะ อาร์เซ คืนนี้ฝนตกที่บ้านหนักมากๆ ลมโคตรเเรงเลย ดีที่ไฟไม่ดับ พอก่อนเกมส์เริ่ม 15 นาที (1.45 น) กอยู่ดีดีก็หิวเลยไปปั่นจักรยานไป 7 หน้าหมู่บ้าน โหย เพิ่งรู้ว่าหมู๋บ้านตัวเองหน้ากลัวก็วันนี้เลย แม่งๆ หลังฝนตกแบบเหมือนมีหมอกสลัวๆด้วย ยังแอบคิดเลยว่าถ้าจะถ่ายหนังผี ได้แหงๆ แถมไฟหน้าดันเสียอีก หวิวๆ ขาไปยังไม่เท่าไหร่ แต่ขากลับดิ ยิ่งปั่นก็ยิ่งมืดๆ เหอๆ ปั่นสุดชีวิตเลย !!! พอมาถึงบ้านบอลก็เริ่มได้ 5 นาทีแล้ว เกมส์นี้แข่งที่ สต๊าด เดอ ฟร๊อง กรุงปารีส นัดนี้เชียร์ อาร์เซ ใจขาดดิ้น (รักทีมจาก อังกฤษเสมอ ยกเว้น เชลซี) เริ่มเกมส์ได้ไม่เท่าไหร่ นาทที่ 18 เลห์มัน โดนไล่ออกซะงั้น เพราะไปคว้าเท้าเอโต้ แล้วปืนเราจะทำไง เนี่ย เวงเกอร์เลยส่ง อามูเนีย มาแทน ปิแรส (สงสารปิเเรสมากๆ หน้าเศร้าเลย) แต่นะ อยู่ดีดีกลายเป็น ปืนใหญ่ ที่เหลือ 10 คน ได้ประตูนำก่อนเฉยเลย จากลูกโหม่งของงง Sol Campbell !!!!!!! ดีใจลั่นบ้านเลยพอเห็นประตูนั้น ( ดีแม่ไม่ลงมาด่า เหมือนที่เคยโดน ) Henry นายเปิดได้แม่นริิงๆ โซล โหม่งเต็มเหม่งเลย 1-0!!!!! ปืนนำจนหมดครึ่งแรก เย้ๆ พอพักครึ่งก็เลยถือโอกาสไปอาบน้ำ ลงมาครึ่งหลังก็เริ่มแล้ว นั่งลุ้นมากๆ อย่างกับไปพนัน ข้างอาร์เซไว้เลย เริ่มครึ่งหลัง บาร์ซ่ายังหาฟร์อมไม่เจอเลย ยกเว้น โรนัลดิญโญ่ ตัวเดียว แม่งๆ ได้บอลทีไรเป็นเสียวมากๆ เกมส์เหลืออีก 20 นาที ไรจ์กาจ ส่ง Belletti กะ Lasson ลงมา โหย!!!!! ว่าแล้วไอ้ 2 ตัวนี้ T_T เหลืออีก 15 นาทีเอง นั่งกอดหมอนแน่นเลย แต่ๆๆๆๆๆ แม่งๆๆๆๆๆๆ Eto ยิงตีเสมอแล้ววววว รับไม่ได้โว้ยยยยยยย โหย แล้วอีก 4 นาที Belleti ยิงนำ หมอนที่กอดแทบลอยไปกระแทก TV โอ้ยยยยย เซ็งๆ เดินไปปิด TV เลย ไม่ไหวๆ แพ้ได้ไง กว่าจะได้นอนก็เกือบตี 5 แล้ว กว่าจะหลับได้ เฮ้อๆ มัวแต่นั่งเซ็งอยู่คนเดียวข้างล่าง ใช้ความพยายามในการหลับมากๆ แต่เจ้ากรรม ตอน 5.30น โมง พ่อนะ อยู่ดีดีก็เข้ามาปลุกน้องไป รร. โหย น้องแม่งก็ไม่ยอมตื่นง่ายๆ ต้องให้พ่อเรียกหลายรอบ เป็นไง เราที่กว่าจะหลับได้ ตื่นแทนเลย สรุปใช้เวลาหลับประมาณ 27 นาทีถ้วน อืมดี กลายเป็นตื่นเลยแถมตาสว่างด้วย แม่งๆ เลยไม่รุ้ทำไง จะหลับก็หลับไม่ลงแล้ว ก็เลยไปเดินเล่นในหมู่บ้าน จากความน่ากลัวของหมู่บ้านเมื่อคืน เพิ่งรุ้ว่าตอนเช้าๆ อากาศในหมู่บ้านตัวเองมันช่างสดชื่นจริงๆ จำได้ว่าตั้งแต่ปิดเทอมมาร่วม 3 เดือน ไม่มีวันไหนตื่นเช้าขนาดนี้แล้ว ยกเว้นวันที่ต้องตื่นไปค่าย AFS สดชื่นจริงๆ กลับมาถึงบ้านที่บ้านก็ออกกันไปหมดแล้ว เราก็เลย เหอๆ ขึ้นไปนอนต่อ ตื่นทีก็เที่ยงเลย (เข้าสู้ภาวะปกติอีกครั้ง) ตื่นมาอืม ฝนตก ตกแบบไม่หยุดยั้งด้วย เซ็งๆ หิวโคตรๆ จะออกไปกินไรก็ไม่ได้ กลัวว่าคนอื่นจะหาว่าบ้าเที่ยวปั่นจักรยานกลางฝน ที่บ้านก็ไม่เหลือไรแล้วนอกจะผักดอง 2 กระป๋อง (อนาจตัวเองจริงๆ) สุดท้ายตัดใจ ออกวะ เปียกฝนดีกว่าหิวตายคาบ้าน เลยไปหยิบตังค์ 25 บาท (แบงค์ 20 หนึ่งใบ กะเหรียญบาท 5 เหรียญ) แล้วก็ปั่นเต็ม speed เลย เพื่อจะได้เปียกน้อยที่สุด เหอๆ ปั่นอยู่ดีดี เหรียญบาทเจ้ากรรมดันแม่งหลุ่นไปเหรียญนึง ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย เลยเหลือ 24 บาทตอนแรกว่าจะตัดใจแล้ว แต่ๆ ไม่ได้ๆ ขาดบาทนึงเท่ากับจะได้แค่กระเพราไก่แบบ without ไข่ดาว ซึ่งมันจะไม่อร่อยครบสูตร เลยวนกลับมาหา!!!! (ลงทุนมากๆ) วนไปกลางสายฝนนั่นแหละ เหอๆ ใครเห็นคงหาว่าบ้า แน่ๆ สุดท้ายยยย ก็หาเจอ!!!! amazing Thailand มากๆๆๆๆๆ พอกินเสร็จก็กลับบ้านอย่างเร็วเลย มาเปลี่ยนชุด แล้วก็นอนยาวววววว มาตื่นก็ 2 ทุ่่มเลย นอนกินบ้านกินเมืองจริงๆ PS. นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า ขาดเงินแค่บาทนึง ก็อดไข่ดาว PS.จักรยานแม่งก็เบรคแตก ไเกือบปั่นชนร้านแล้ว PS. เสร็จซะทีกะไดแรกในชีวิต PS. เสียใจกะ อาร์เซ จริงๆ เกลียดบาร์ซ่ามากๆ เกลียดอย่างไม่มีเหตุผล นึกจะเกลียดก็เกลียด